🐜 Die Ameise und die Heuschrecke

Es ist ein wunderschöner Sommer. Die Sonne scheint hell vom Himmel und das Wetter ist angenehm warm. In einem großen, grünen Garten lebt eine kleine Ameise. Ihr Haus ist ein Hügel aus Erde. Jeden Tag verlässt sie ihr Haus schon früh am Morgen.

Türkçesi: Çok güzel bir yaz. Güneş gökyüzünden parlak parlıyor ve hava hoş bir şekilde sıcak. Büyük, yeşil bir bahçede küçük bir karınca yaşıyor. Evi topraktan bir tepecik. Her gün evinden sabah erkenden çıkıyor.

Die Ameise ist wirklich sehr fleißig. Sie muss jeden Tag hart arbeiten. Auf dem Boden sammelt sie leckere Körner. Ein Korn ist oft schwer, aber sie trägt es langsam zu ihrem Hügel. Dort baut sie einen großen Vorrat für den Winter. Am Abend ist sie müde, aber sehr zufrieden.

Türkçesi: Karınca gerçekten çok çalışkan. Her gün sıkı çalışmak zorunda. Yerde lezzetli taneler topluyor. Bir tane çoğu zaman ağırdır, ama onu yavaşça tepeciğine taşır. Orada kış için büyük bir stok kurar. Akşam yorgundur, ama çok memnundur.

Da kommt plötzlich eine grüne Heuschrecke vorbei. Sie springt hoch über die Wiese und singt laute Lieder. Sie möchte nur spielen. „Das Leben ist schön!“, ruft sie. Die Heuschrecke will jeden Tag genießen. Arbeit findet sie langweilig.

Türkçesi: Derken aniden yeşil bir çekirge çıkagelir. Çayırın üzerinde yükseğe zıplar ve yüksek sesli şarkılar söyler. Sadece oynamak istiyor. "Hayat güzel!" diye bağırır. Çekirge her günün tadını çıkarmak istiyor. Çalışmayı sıkıcı buluyor.

„Warum arbeitest du so viel?“, fragt die Heuschrecke lachend. Die Ameise antwortet ernst: „Der Winter kommt bald. Dann ist es kalt und es gibt kein Essen mehr. Wir müssen jetzt sammeln.“ Sie schaut die Heuschrecke freundlich an. „Komm, ich helfe dir. Zusammen sind wir schneller.“

Türkçesi: "Neden bu kadar çok çalışıyorsun?" diye sorar çekirge gülerek. Karınca ciddi bir şekilde cevap verir: "Kış yakında geliyor. O zaman hava soğuk olur ve artık yiyecek olmaz. Şimdi toplamalıyız." Çekirgeye dostça bakar. "Gel, sana yardım edeyim. Birlikte daha hızlı oluruz."

Die Heuschrecke lacht nur laut. „Der Winter ist doch noch so weit weg!“, sagt sie fröhlich und springt davon. Aber die Zeit vergeht schnell. Die Tage werden kürzer. Ein kühler Wind weht durch den Garten. Der Herbst ist da.

Türkçesi: Çekirge sadece yüksek sesle güler. "Ama kış daha çok uzakta!" der neşeyle ve zıplayıp gider. Ama zaman çabuk geçer. Günler kısalır. Bahçede serin bir rüzgâr eser. Sonbahar gelmiştir.

Die Blätter an jedem Baum werden langsam gelb und leuchtend rot. Dann fallen sie leise auf den kalten Boden. Die fleißige Ameise arbeitet jetzt noch mehr als vorher. Die Heuschrecke aber sitzt auf einem Blatt und singt weiter.

Türkçesi: Her ağaçtaki yapraklar yavaş yavaş sararır ve parlak kırmızıya döner. Sonra sessizce soğuk yere düşerler. Çalışkan karınca artık eskisinden de çok çalışır. Çekirge ise bir yaprağın üstüne oturur ve şarkı söylemeye devam eder.

Endlich kommt der Schnee. Alles ist weiß und still. Die Heuschrecke friert draußen und ist sehr hungrig. Sie findet kein Korn mehr. Sie weint bitterlich und beginnt, ihre Faulheit zu bereuen. Die Ameise hat jedoch genug Essen in ihrem warmen Haus.

Türkçesi: Sonunda kar yağar. Her yer beyaz ve sessizdir. Çekirge dışarıda üşür ve çok açtır. Artık hiç tane bulamaz. Acı acı ağlar ve tembelliğinden pişman olmaya başlar. Karıncanın ise sıcak evinde yeterince yiyeceği vardır.