🐸 Der Frosch und der Storch

An einem Fluss lebt ein kleiner Frosch. Er ist sehr klug und denkt immer über Dinge nach. Eines Tages kommt ein großer Storch zum Fluss. Der Storch hat lange Beine und einen langen Hals. Der Frosch sieht ihn und denkt: „Dieser Vogel sieht mich nicht. Ich bin zu klein.“ Der Storch trinkt Wasser. Der Frosch schwimmt leise zum Ufer.

Türkçesi: Bir ırmağın kıyısında küçük bir kurbağa yaşıyor. Çok akıllı ve her şeyi uzun uzun düşünüyor. Bir gün ırmağa büyük bir leylek geliyor. Leyleğin uzun bacakları ve uzun bir boynu var. Kurbağa onu görüp düşünüyor: „Bu kuş beni görmez. Ben çok küçüğüm." Leylek su içiyor. Kurbağa sessizce kıyıya yüzüyor.

Der Frosch ruft den Storch: „Hallo, Herr Storch! Wie geht es dir? Ich bin der Frosch vom Fluss.“ Der Storch schaut herunter: „Ach, ein kleiner Frosch! Mir geht es gut, danke.“ Der Frosch sagt: „Ich möchte dich zum Abendessen einladen. Komm morgen zu mir.“ Der Storch denkt, dass der Frosch sehr nett ist. „Vielen Dank! Das ist sehr freundlich.“

Türkçesi: Kurbağa leyleğe sesleniyor: „Merhaba Leylek Bey! Nasılsın? Ben ırmağın kurbağasıyım." Leylek aşağı bakıyor: „Aa, küçük bir kurbağa! İyiyim, teşekkürler." Kurbağa diyor ki: „Seni akşam yemeğine davet etmek istiyorum. Yarın bana gel." Leylek kurbağanın çok nazik olduğunu düşünüyor. „Çok teşekkürler! Ne kadar dostça."

Der Frosch geht nach Hause und denkt über einen Plan nach. „Der Storch kann nicht aus einem flachen Teller essen!“, denkt er. „Ich mache das Abendessen in einem flachen Teller. Dann kann er nichts essen!“ Der Frosch ist sehr zufrieden. Er kocht Suppe und stellt sie in einen flachen Teller auf den Tisch. Alles ist bereit.

Türkçesi: Kurbağa eve gidip bir plan düşünüyor. „Leylek yayvan bir tabaktan yiyemez!" diye düşünüyor. „Akşam yemeğini yayvan bir tabağa koyarım. O zaman hiçbir şey yiyemez!" Kurbağa halinden çok memnun. Çorba pişirip yayvan bir tabakta masaya koyuyor. Her şey hazır.

Am nächsten Abend kommt der Storch. „Guten Abend! Hier riecht es sehr gut!“ Der Frosch stellt den Teller auf den Tisch. Der Storch sieht ihn und wird unglücklich. Er versucht zu essen, aber sein Schnabel ist zu lang. Er kann nichts essen! „Ich hoffe, die Suppe schmeckt dir“, sagt der Frosch.

Türkçesi: Ertesi akşam leylek geliyor. „İyi akşamlar! Burası ne güzel kokuyor!" Kurbağa tabağı masaya koyuyor. Leylek tabağı görünce keyfi kaçıyor. Yemeye çalışıyor ama gagası çok uzun. Hiçbir şey yiyemiyor! „Umarım çorbayı beğenirsin," diyor kurbağa.

Der Storch ist sehr wütend, aber er sagt nichts. Er denkt: „Morgen lade ich den Frosch ein. Dann zeige ich es ihm!“ Am nächsten Tag kommt der Storch zum Fluss. „Lieber Frosch, ich möchte dich zum Essen einladen.“ Der Frosch freut sich: „Vielen Dank! Das mache ich gerne!“

Türkçesi: Leylek çok öfkeli ama hiçbir şey söylemiyor. İçinden diyor ki: „Yarın da ben kurbağayı davet ederim. O zaman görür!" Ertesi gün leylek ırmağa geliyor. „Sevgili kurbağa, seni yemeğe davet etmek istiyorum." Kurbağa seviniyor: „Çok teşekkürler! Memnuniyetle gelirim!"

Der Frosch kommt zum Haus vom Storch. Der Storch hat ein langes, schmales Gefäß mit Suppe vorbereitet. Der Frosch sieht das Gefäß und wird blass. Er versteht sofort. Der Storch stellt das Gefäß auf den Tisch. „Bitte, iss! Die Suppe ist sehr lecker.“ Der Frosch kann aus diesem langen Gefäß nicht essen.

Türkçesi: Kurbağa leyleğin evine geliyor. Leylek uzun, dar bir kapta çorba hazırlamış. Kurbağa kabı görünce beti benzi atıyor. Hemen anlıyor. Leylek kabı masaya koyuyor. „Buyur, ye! Çorba çok lezzetli." Kurbağa bu uzun kaptan yiyemiyor.