Bir at, geyiğe karşı bir insandan yardım ister — ve bu süreçte özgürlüğünü sonsuza dek kaybeder.
Auf einer schönen grünen Weide leben ein Pferd und ein Hirsch zusammen. Lange Zeit haben sie in Frieden gelebt. Das Pferd frisst leckeres Gras im Süden. Der Hirsch frisst im Norden. Aber eines Tages beginnt ein großer Streit. Der Hirsch ist hungrig und kommt auf die Seite vom Pferd. Der Hirsch frisst das frische Gras auf der Seite vom Pferd. Er tritt auch in die kleinen Felder vom Pferd und macht alles kaputt. Das Pferd sieht das und wird sehr wütend. „Das ist mein Gras! Geh sofort weg!“, ruft das Pferd. Aber der Hirsch ist schnell und stark. Er lacht nur laut. Das Pferd kann den Hirsch allein nicht besiegen. Es empfindet einen großen Zorn. „Ich will mich rächen!“, denkt das Pferd. Das Pferd läuft von der Weide weg und sucht nach Hilfe.
Türkçesi: Güzel ve yeşil bir otlakta bir at ile bir geyik birlikte yaşıyordu. Uzun süre barış içinde yaşamışlardı. At güneyde lezzetli çimenleri yiyordu, geyik ise kuzeyde otluyordu. Fakat bir gün büyük bir kavga başladı. Geyik acıktı ve atın tarafına geldi. Geyik, atın tarafındaki taze çimenleri yedi. Hatta atın küçük tarlalarına da basıp her şeyi mahvetti. At bunu gördü ve çok öfkelendi. „Burası benim çim alanım! Hemen git buradan!“, diye bağırdı at. Ancak geyik hızlı ve güçlüydü. Sadece yüksek sesle güldü. At tek başına geyiği yenemiyordu. İçinde büyük bir öfke hissetti. „İntikam alacağım!“, diye düşündü at. At ormandan dışarı koştu ve yardım aradı.
Das Pferd läuft weiter und findet einen Jäger in der Nähe. Das Pferd bleibt stehen und sagt: „Ich brauche deine Hilfe. Ein frecher Hirsch tut mir großes Unrecht. Er stiehlt mein Essen. Wenn du mir hilfst und den Hirsch besiegst, werde ich dir sehr dankbar sein.“ Der Jäger lächelt freundlich. Er antwortet: „Ich helfe dir gerne! Aber ich bin ein Mensch und laufe langsam. Du musst mir erlauben, auf dir zu reiten. Sonst treffe ich den Hirsch nicht.“ Der Jäger holt Werkzeug aus seiner Tasche. Er legt dem Pferd einen schweren Sattel und lange Zügel an. Das Pferd zögert einen langen Moment. Es fühlt die harten Riemen am Rücken. Das Pferd kennt diese Dinge nicht. Aber der Zorn auf den Hirsch ist viel größer als seine Angst. Das Pferd sagt Ja zum Jäger.
Türkçesi: At daha ileriye koştu ve yakında bir avcı buldu. At durdu ve şöyle dedi: „Yardımına ihtiyacım var. Küstah bir geyik bana büyük haksızlık yapıyor. Yemeğimi çalıyor. Bana yardım edip geyiği yenersen sana çok minnettar kalacağım.“ Avcı dostça gülümsedi. Şöyle yanıt verdi: „Sana memnuniyetle yardım ederim! Ama ben bir insanım ve yavaş koşarım. Üstüme binmeme izin vermelisin. Aksi takdirde geyiğe yetişemem.“ Avcı çantasından aletlerini çıkardı. Atın üzerine ağır bir eyer koydu ve uzun dizginleri taktı. At uzun bir an tereddüt etti. Sırtındaki sert kayışları hissetti. At bu tür şeyleri bilmiyordu. Ancak geyiğe olan öfkesi korkusundan çok daha büyüktü. At avcıya evet dedi.
Hikayenin devamı (1 sayfa) seslendirme, tıklanabilir kelime kartları ve testle birlikte uygulamada.
Devamını oku →