⚖️ Die Katze als Richterin

Zwei hungrige Tiere — ein kleines Wiesel und ein weißes Kaninchen — laufen durch den grünen Wald. Sie suchen etwas zu essen. Auf einem großen Stein finden sie gleichzeitig ein schmackhaftes Stück Käse. Beide Tiere springen sofort vor den Stein. Das Wiesel ruft laut: „Das ist mein Käse! Ich habe ihn zuerst gesehen!“ Das Kaninchen antwortet ärgerlich: „Nein, das stimmt nicht! Ich brauche das Essen mehr als du!“ Sie streiten lange und keiner will nachgeben. Sie werden immer wütender. Schließlich sagt das Kaninchen: „Wir brauchen eine faire Richterin für unseren Streit.“ In der Nähe sitzt eine schlaue Katze unter einem Baum. Sie sieht wie eine weise und ehrliche Richterin aus. Sie fragen sie vorsichtig: „Kannst du den Käse gerecht teilen?“

Türkçesi: İki aç hayvan — küçük bir gelincik ve beyaz bir tavşan — yeşil ormanda koşuyor. Yiyecek bir şeyler arıyorlar. Büyük bir taşın üzerinde aynı anda lezzetli bir parça peynir buluyorlar. İki hayvan da hemen taşın önüne atlıyor. Gelincik yüksek sesle bağırıyor: „Bu benim peynirim! Onu ilk ben gördüm!“ Tavşan öfkeyle cevap veriyor: „Hayır, bu doğru değil! Yiyeceğe senden daha çok ihtiyacım var!“ Uzun süre tartışıyorlar ve hiçbiri geri adım atmak istemiyor. Giderek daha da öfkeleniyorlar. Sonunda tavşan şöyle diyor: „Kavgamız için adil bir hakeme ihtiyacımız var.“ Yakında, bir ağacın altında zeki bir kedi oturuyor. Bilge ve dürüst bir hakem gibi görünüyor. Ona dikkatle soruyorlar: „Peyniri adil bir şekilde bölebilir misin?“

Die Katze lächelt freundlich und sagt: „Natürlich helfe ich euch! Ihr könnt mir vertrauen.“ Sie bricht den Käse in zwei Stücke. Dann schaut sie genau hin und sagt: „Hmm, dieses Stück ist etwas größer als das andere Stück. Das ist nicht fair.“ Sie beißt ein Stück vom größeren Teil ab und frisst es. Nun ist das andere Stück größer. Die Katze sagt wieder: „Jetzt ist das andere Stück zu groß.“ Sie beißt sofort auch davon ab. So frisst die Katze immer abwechselnd von beiden Stücken, bis am Ende fast nichts mehr übrig ist. Die zwei Tiere schauen traurig zu und sehen hilflos, wie ihr Käse langsam verschwindet.

Türkçesi: Kedi dostça gülümsüyor ve şöyle diyor: „Tabii ki size yardım ederim! Bana güvenebilirsiniz.“ Peyniri iki parçaya bölüyor. Sonra dikkatle bakıp şöyle diyor: „Hmm, bu parça diğer parçadan biraz daha büyük. Bu adil değil.“ Büyük parçadan bir parça ısırıp yiyor. Şimdi diğer parça biraz daha büyük. Kedi tekrar şöyle diyor: „Şimdi diğer parça çok büyük.“ Hemen ondan da ısırıyor. Böylece kedi, sonunda neredeyse hiç peynir kalmayana kadar dönüşümlü olarak her iki parçadan yemeye devam ediyor. İki hayvan üzüntüyle izliyor ve peynirlerinin yavaşça nasıl kaybolduğunu çaresizce görüyor.