🇩🇪 Alltag in Deutschland

Kenji ist ein Student aus Japan. Er lebt seit drei Monaten in Deutschland. Jeden Morgen wacht er um sieben Uhr auf. Er frühstückt mit Brötchen und Kaffee. Das Frühstück in Deutschland ist anders als in Japan. Er ist gewöhnt an Reis und Suppe, aber er probiert alles gern.

Türkçesi: Kenji Japonya'dan bir öğrenci. Üç aydır Almanya'da yaşıyor. Her sabah saat yedide uyanıyor. Brötle ve kahve ile kahvaltı yapıyor. Almanya'da kahvaltı Japonya'dan farklı. Pirinç ve çorbaya alışkın ama her şeyi denemeyi seviyor.

Nach dem Frühstück geht Kenji zur Universität. Er fährt mit dem Fahrrad. Die Deutschen fahren viel Fahrrad, das findet er interessant. An der Uni hört er eine Vorlesung über Informatik. Er schreibt mit und fragt den Professor.

Türkçesi: Kahvaltıdan sonra Kenji üniversiteye gidiyor. Bisikletle gidiyor. Almanların bisiklet sürmesini ilginç buluyor. Ünitede bilişim hakkında bir dinleti dinliyor. Not alıyor ve profesöre soru soruyor.

Zur Mittagspause geht Kenji in die Mensa. Dort gibt es warmes Essen für wenig Geld. Er bestellt Schnitzel mit Kartoffeln. Er ist überrascht, weil das Essen so günstig ist. In Japan ist Kantinenessen anders. Er isst mit anderen Studenten und sie reden über verschiedene Themen.

Türkçesi: Öğle molasında Kenji yemekhaneye gidiyor. Az para karşılığında sıcak yemek var. Schnitzel ve patates sipariş ediyor. Yemeğin bu kadar ucuz olmasına şaşırıyor. Japonya'da kantin yemekleri farklı. Diğer öğrencilerle yiyor ve farklı konularda konuşuyorlar.

Nach der Uni kommt Kenji nach Hause. Seine Nachbarin Frau Weber ist im Treppenhaus. Sie sagt: „Guten Tag! Wie geht es Ihnen?“ Kenji sagt: „Danke, gut! Und Ihnen?“ Frau Weber lächelt und sagt: „Auch gut. Brauchen Sie Hilfe?“ Kenji sagt: „Nein, danke. Die Deutschen sind sehr freundlich.“ Er freut sich über die nette Nachbarin.

Türkçesi: Üniversiteden sonra Kenji eve gelir. Komşusu Bayan Weber merdiven boşluğunda. Şöyle diyor: "Merhaba! Nasılsınız?" Kenji, "Teşekkürler, güzel! Peki ya siz?" Bayan Weber gülümsüyor ve şöyle diyor: "Bu da iyi. Yardıma ihtiyacınız var mı?" Kenji şöyle diyor: "Hayır, teşekkür ederim. Almanlar çok dost canlısı." İyi komşusundan memnun.

Am Abend geht Kenji zum Supermarkt. Er kauft Brot, Käse und Gemüse. Er ist beeindruckt von der Qualität der Produkte. Er vergleicht die Preise und entscheidet sich für Bio-Produkte. Er sagt: „In Deutschland gibt es viel Bio-Essen.“

Türkçesi: Akşam Kenji süpermarkete gidiyor. Ekmek, peynir ve sebze alıyor. Ürünlerin kalitesinden etkileniyor. Fiyatları karşılaştırıyor ve organik ürünler için karar veriyor. „Almanya'da çok organik yemek var“ diyor.

Kenji beschließt, für seine Nachbarn zu kochen. Er macht Ramen, eine japanische Suppe. Er lädt Frau Weber und ihren Mann ein. Die Nachbarn sind begeistert. Frau Weber sagt: „Das schmeckt fantastisch! Haben Sie das Rezept?“ Kenji sagt: „Ja, ich schicke es Ihnen.“

Türkçesi: Kenji komşuları için yemek pişirmeye karar veriyor. Japon çorbası Ramen yapıyor. Frau Weber ve kocasını davet ediyor. Komşular heyecanlanıyor. Frau Weber „Bu harika tadıyor! Reçeteniz var mı?“ diyor. Kenji „Evet, size gönderirim“ diyor.

Am Wochenende fährt Kenji in die Natur. Er wandert durch den Wald. Die Landschaft ist wunderschön. Er macht Fotos und genießt die Stille. Er denkt: „In Japan sind die Wälder auch schön, aber anders.“

Türkçesi: Hafta sonunda Kenji doğa yürüyüşüne gidiyor ormanda yürüyor. Manzara muhteşem. Fotoğraf çekiyor ve sessizliğin keyfini çıkartıyor. „Japonya'da ormanlar da güzel ama farklı“ diye düşünüyor.