🧳 Der verlorene Koffer

Familie Hoffmann steht glücklich am Flughafen in Hamburg. Mutter Sabine, Vater Stefan und ihre Tochter Lena fliegen heute nach Antalya. Sie machen dort endlich Urlaub. Lena ist besonders aufgeregt. Sie hat einen neuen roten Koffer. Dieser Koffer ist sehr groß und schwer. Sie hat alle ihre Sachen in den Koffer gepackt. Der Flughafen ist voll mit vielen Menschen. Lena hält die Hand von ihrem Vater. Sie gehen zusammen zum Schalter und geben ihre Koffer ab. Lena sieht, dass ihr roter Koffer jetzt verschwindet. Sie lächelt und freut sich auf das Flugzeug. Die Familie trinkt noch schnell einen Kaffee im Café. Dann gehen sie langsam zum Flugzeug. Das große Abenteuer beginnt jetzt für sie.

Türkçesi: Hoffmann ailesi Hamburg'daki havaalanında mutlulukla bekliyor. Anne Sabine, baba Stefan ve kızları Lena bugün Antalya'ya uçuyorlar. Nihayet orada tatile çıkıyorlar. Lena özellikle çok heyecanlı. Yeni kırmızı bir bavulu var. Bu bavul çok büyük ve ağır. Bütün eşyalarını bavula koydu. Havaalanı bir sürü insanla dolu. Lena babasının elini tutuyor. Birlikte gişeye gidip bavullarını teslim ediyorlar. Lena kırmızı bavulunun gözden kayboluşunu izliyor. Gülümsüyor ve uçağa bineceği için seviniyor. Aile kafede hızlıca birer kahve içiyor. Sonra yavaş yavaş uçağa doğru gidiyorlar. Büyük macera onlar için şimdi başlıyor.

Das große Flugzeug fliegt schnell durch die weißen Wolken. Der Flug ist sehr ruhig und bequem. Lena sitzt am Fenster und schaut hinunter. Sie sieht das blaue Meer und die grünen Berge. Die Reise dauert ungefähr drei Stunden. Dann landet das Flugzeug endlich sicher in Antalya. Die Sonne scheint hell und es ist wunderbar warm. Die Familie steigt glücklich aus dem Flugzeug. Sie gehen zusammen in das große Gebäude. Jetzt müssen sie ihre Koffer holen. Sie warten geduldig am Gepäckband. Viele fremde Menschen stehen auch dort und suchen ihre Sachen. Die ersten Koffer kommen schon langsam an. Lena sucht ihren großen roten Koffer. Sie schaut genau auf jedes Gepäckstück.

Türkçesi: Büyük uçak beyaz bulutların arasından hızla uçuyor. Uçuş çok sakin ve rahat geçiyor. Lena cam kenarında oturuyor ve aşağıya bakıyor. Mavi denizi ve yeşil dağları görüyor. Yolculuk yaklaşık üç saat sürüyor. Sonra uçak nihayet Antalya'ya güvenle iniyor. Güneş pırıl pırıl parlıyor ve hava harika bir şekilde sıcak. Aile mutlulukla uçaktan iniyor. Birlikte büyük binanın içine giriyorlar. Şimdi bavullarını almaları gerekiyor. Sabırla bagaj bandında bekliyorlar. Bir sürü yabancı insan da orada durmuş eşyalarını arıyor. İlk bavullar yavaş yavaş gelmeye başlıyor. Lena o büyük kırmızı bavulunu arıyor. Gelen her bagaja dikkatlice bakıyor.

Mutter Sabine sieht ihren Koffer zuerst und nimmt ihn schnell. Er ist groß, blau und schwer. Danach findet Vater Stefan seine schwarze Tasche. Nur der rote Koffer von Lena fehlt noch. Die kleine Familie wartet und wartet geduldig. Viele andere Menschen nehmen ihre Koffer und gehen nach draußen. Aber Lenas Koffer kommt einfach nicht an. Der große Platz ist bald völlig leer. Lena wird langsam nervös und besorgt. Sie fragt ihren Vater: „Wo ist mein Koffer?“ Stefan antwortet ruhig: „Wir warten noch ein bisschen, Lena.“ Sie stehen dort für weitere zwanzig Minuten. Kein anderer Koffer kommt mehr. Lena ist jetzt wirklich sehr traurig. Ihre beiden Augen sind schon voller Tränen. Sie hat große Angst um ihre Sachen.

Türkçesi: Anne Sabine bavulunu ilk önce görür ve hemen alır. Büyük, mavi ve ağırdır. Ardından baba Stefan siyah çantasını bulur. Sadece Lena'in kırmızı bavulu hâlâ eksiktir. Küçük aile sabırla bekler de bekler. Diğer birçok insan bavullarını alıp dışarı çıkar. Ama Lena'in bavulu bir türlü gelmez. Geniş alan kısa süre sonra tamamen boşalır. Lena yavaş yavaş tedirginleşir ve endişelenir. Babasına sorar: „Bavulum nerede?“ Stefan sakince cevap verir: „Biraz daha bekleyelim, Lena.“ Bir yirmi dakika daha orada beklerler. Artık başka hiçbir bavul gelmez. Lena artık gerçekten çok üzgündür. İki gözü de şimdiden yaşlarla doludur. Eşyaları için çok korkmaktadır.