💌 Der Brief hinter der Tapete

Lea stand in der alten Wohnung ihrer Großmutter Hedwig in Leipzig. Sie arbeitete als Architektin und verstand viel von alten Gebäuden. Aber dieses Zimmer brachte viele Erinnerungen zurück. Hedwig war vor zwei Monaten gestorben. Nun musste Lea die Möbel verkaufen und die Wände renovieren. Der Raum war still. Nur der Staub tanzte im Sonnenlicht. Lea nahm ein Werkzeug in die Hand und begann an der Tür. Sie wollte die alte Tapete von der Wand lösen. Die Arbeit war anstrengend und dauerte lange. Lea seufzte leise. Auf dem Holztisch stand eine Tasse Tee. Sie machte eine kurze Pause und blickte aus dem Fenster. Dann stellte sie die Tasse ab und begann mit der letzten Wand.

Türkçesi: Lea, Leipzig'deki büyükannesi Hedwig'in eski dairesinde duruyordu. Mimar olarak çalışıyordu ve eski binalardan iyi anlıyordu. Ancak bu oda zihnine birçok anı getirdi. Hedwig iki ay önce vefat etmişti. Şimdi Lea mobilyaları satmak ve duvarları yenilemek zorundaydı. Oda sessizdi. Yalnızca toz taneleri güneş ışığında süzülüyordu. Lea eline bir alet aldı ve kapının yanında işe başladı. Eski duvar kağıdını duvardan sökmek istiyordu. İş yorucuydu ve uzun sürdü. Lea hafifçe iç çekti. Ahşap masanın üzerinde bir fincan çay duruyordu. Kısa bir mola verdi ve pencereden dışarı baktı. Sonra fincanı bıraktı ve son duvara başladı.

Lea griff wieder nach dem Werkzeug. An der rechten Wand löste sich ein langes Stück der gelben Tapete. Dahinter erschien überraschend ein kleiner Spalt im Holz. Lea beugte sich vor und schaute neugierig hinein. Sie sah ein weißes Objekt im Schatten. Vorsichtig schob sie ihre Finger in die Öffnung. Sie zog einen alten Umschlag heraus. Der Brief war voller Staub, aber unbeschädigt. Er war verschlossen und trug keine Briefmarke. Auf der Vorderseite stand eine Adresse in deutlicher Schrift: An Martha Kunze, Hamburg. Darunter war das Datum geschrieben: September 1961. Lea hielt den Atem an. Warum hatte ihre Großmutter diesen wichtigen Brief nie verschickt? Sie drehte den Umschlag um und suchte nach einem Absender. Es gab keinen.

Türkçesi: Lea aleti tekrar kavradı. Sağ duvarda sarı duvar kağıdının uzun bir parçası söküldü. Arkasında beklenmedik bir şekilde ahşapta küçük bir aralık belirdi. Lea öne doğru eğildi ve merakla içeri baktı. Gölgede beyaz bir nesne gördü. Dikkatlice parmaklarını açıklığa soktu. Eski bir zarf çıkardı. Mektup toz içindeydi ama zarar görmemişti. Kapalıydı ve üzerinde pul yoktu. Ön yüzünde net bir yazıyla bir adres yazıyordu: Martha Kunze'ye, Hamburg. Altında tarih yazılıydı: Eylül 1961. Lea nefesini tuttu. Büyükannesi bu önemli mektubu neden hiç göndermemişti? Zarfı çevirdi ve bir gönderen adı aradı. Yoktu.

Lea entschied sich schnell. Sie wollte das Geheimnis ihrer Großmutter nicht ohne Erlaubnis lüften. Deshalb ließ sie den Umschlag verschlossen. Am nächsten Morgen ging Lea zum städtischen Archiv in Leipzig. Ein freundlicher Beamter begrüßte sie am Eingang. Lea fragte: Haben Sie alte Dokumente aus dem Jahr 1961? Der Mann nickte und holte schwere Akten aus einem Schrank. Gemeinsam suchten sie nach dem Namen Martha Kunze. Sie lasen viele Zeilen auf vergilbtem Papier. Doch in den Unterlagen von Leipzig existierte kein Hinweis auf diese Frau. Wahrscheinlich hatte Martha bereits damals in Hamburg gelebt. Lea bedankte sich höflich für die Hilfe. Sie verließ das Gebäude und überlegte ihren nächsten Schritt. Sie gab die Hoffnung nicht auf.

Türkçesi: Lea hızlıca karar verdi. Büyükannesinin sırrını izin almadan aydınlatmak istemiyordu. Bu yüzden zarfı kapalı bıraktı. Ertesi sabah Lea, Leipzig'deki şehir arşivine gitti. Girişte onu güler yüzlü bir memur karşıladı. Lea sordu: 1961 yılına ait eski belgeleriniz var mı? Adam başıyla onayladı ve bir dolaptan ağır dosyalar çıkardı. Birlikte Martha Kunze ismini aradılar. Sararmış kağıtlar üzerindeki bir çok satırı okudular. Ancak Leipzig kayıtlarında bu kadına dair hiçbir iz yoktu. Muhtemelen Martha o zamanlar zaten Hamburg'da yaşıyordu. Lea yardımlar için kibarca teşekkür etti. Binadan çıktı ve bir sonraki adımını düşündü. Umudunu kaybetmedi.