🎢 Im Freizeitpark

Max stand vor dem riesigen Tor des Freizeitparks. Die Sonne brannte heiß vom Himmel. Sein T-Shirt klebte bereits an seinem Rücken. Er war schweißgebadet. Es war nicht nur die Hitze. Er hatte furchtbare Höhenangst. Seit seiner frühen Kindheit war das so. Jede Treppe war für ihn eine Qual. Jeder Balkon war ein Albtraum. Doch heute sollte alles anders werden. Er wollte mutig sein. Er wollte seine tiefste Angst endlich besiegen. Er hatte sich fest entschlossen. Egal was passierte, er würde nicht aufgeben. Er blickte auf die vielen bunten Fahrgeschäfte. Die Musik dröhnte aus den großen Lautsprechern. Kinder lachten laut. Menschen eilten freudig an ihm vorbei. Nur Max stand wie angewurzelt da. Sein Atem ging schwer und schnell. Er schloss kurz die Augen. Dann machte er den ersten, schweren Schritt durch den großen Eingang.

Türkçesi: Max, eğlence parkının devasa kapısının önünde duruyordu. Güneş gökyüzünden sıcak bir şekilde yakıyordu. Tişörtü şimdiden sırtına yapışmıştı. Ter içinde kalmıştı. Bu sadece sıcaktan değildi. Korkunç bir yükseklik korkusu vardı. Erken çocukluğundan beri bu böyleydi. Her merdiven onun için bir işkenceydi. Her balkon bir kabustu. Ama bugün her şey farklı olacaktı. Cesur olmak istiyordu. En derin korkusunu sonunda yenmek istiyordu. Kesin kararını vermişti. Ne olursa olsun pes etmeyecekti. Birçok renkli lunapark aletine baktı. Müzik büyük hoparlörlerden gürlüyordu. Çocuklar yüksek sesle gülüyordu. İnsanlar neşeyle yanından geçip gidiyordu. Sadece Max kök salmış gibi orada duruyordu. Nefes alışverişi ağır ve hızlıydı. Gözlerini kısaca kapattı. Sonra büyük girişten ilk, ağır adımı attı.

Seine besten Freunde Lisa und Tom warteten schon auf ihn. Sie lachten und zogen ihn ungeduldig mit sich. Ihr Ziel war die berühmte 'Todesbahn'. Es war die höchste Achterbahn in ganz Europa. Schon von weitem sah man das gigantische Bauwerk. Die riesige Stahlkonstruktion ragte hoch in den grauen Himmel. Sie sah kalt und gefährlich aus. Sie wirkte auf Max wie ein böses Monster aus Metall. Das Ungeheuer wartete nur auf ihn. Max' Herz raste plötzlich wie wild in seiner Brust. Seine Hände wurden feucht und kalt. Er wollte sich am liebsten umdrehen. Er wollte einfach weglaufen. Aber Tom hielt ihn fest am Arm. 'Komm schon, Max!', rief Tom fröhlich. 'Das wird der absolute Wahnsinn!' Max nickte nur stumm. Er fand keine passenden Worte. Er fühlte sich klein und schwach vor der gigantischen Bahn.

Türkçesi: En iyi arkadaşları Lisa ve Tom zaten onu bekliyordu. Gülüyorlar ve onu sabırsızca kendileriyle birlikte sürüklüyorlardı. Hedefleri ünlü 'Ölüm Treni' idi. O, tüm Avrupa'daki en yüksek hız treniydi. Dev yapıyı çok uzaktan bile görebiliyordunuz. Devasa çelik konstrüksiyon gri gökyüzüne doğru yükseliyordu. Soğuk ve tehlikeli görünüyordu. Max'a metalden yapılmış kötü bir canavar gibi geliyordu. Canavar sadece onu bekliyordu. Max'ın kalbi aniden göğsünde çılgınca çarptı. Elleri nemli ve soğuk oldu. En çok arkasını dönmek istiyordu. Sadece kaçıp gitmek istiyordu. Ama Tom onu kolundan sıkıca tuttu. "Hadi ama Max!" diye seslendi Tom neşeyle. "Bu mutlak bir çılgınlık olacak!" Max sadece sessizce başını salladı. Uygun kelimeler bulamadı. Devasa trenin önünde kendini küçük ve zayıf hissetti.

Schließlich erreichten sie die lange Warteschlange. Die Zeit verging wie im Flug. Plötzlich standen sie direkt vor den leeren Wagen. Max zögerte für einen kurzen Moment. Dann stieg er langsam ein. Er setzte sich auf den harten Sitz. Lisa saß direkt neben ihm. Sie lächelte ihm aufmunternd zu. Dann drückten sie sich tief in die Sitze. Ein Angestellter prüfte alles genau. Plötzlich schloss sich der Sicherheitsbügel. Es gab ein lautes, unbarmherziges Klicken. Das Geräusch klang extrem endgültig. Ein Entkommen war nun absolut unmöglich. Er saß in der Falle. Max spürte den harten Bügel an seinem Bauch. Er atmete tief ein. Er kniff seine Augen ganz fest zusammen. Er betete lautlos für sein Leben. Er hoffte auf ein schnelles Ende der Fahrt. 'Augen auf, Max!', lachte Lisa neben ihm.

Türkçesi: Sonunda uzun bekleme kuyruğuna ulaştılar. Zaman su gibi akıp geçti. Aniden boş vagonların tam önünde durdular. Max kısa bir an için tereddüt etti. Sonra yavaşça bindi. Sert koltuğa oturdu. Lisa hemen yanına oturdu. Ona cesaret verici bir şekilde gülümsedi. Sonra koltuklara iyice gömüldüler. Bir çalışan her şeyi dikkatlice kontrol etti. Aniden güvenlik bariyeri kapandı. Yüksek, acımasız bir tıklama oldu. Ses son derece kesin geldi. Artık kaçmak kesinlikle imkansızdı. Tuzağa düşmüştü. Max sert bariyeri karnında hissetti. Derin bir nefes aldı. Gözlerini sımsıkı kapattı. Hayatı için sessizce dua etti. Yolculuğun hızlı bir şekilde bitmesini umdu. Yanındaki Lisa, "Gözlerini aç, Max!" diye güldü.