🛹 Im Skatepark

Mikes Hände zitterten stark. Er trug sein altes Skateboard. Der Park war heute sehr überfüllt. Überall hörte man laute Stimmen. Rollen klapperten auf dem harten Boden. Er blieb kurz stehen und atmete tief durch. Die Angst saß noch tief in seinen Knochen. Letztes Jahr gab es einen schrecklichen Vorfall. Es war der Unfall, der alles veränderte. Sein Knie wurde damals schwer verletzt. Die Ärzte waren zunächst sehr besorgt. Aber die körperliche Wunde war nicht das Schlimmste. Er hatte sein inneres Feuer verloren. Auch sein Selbstvertrauen war völlig zerstört. Seitdem mied er diesen Ort. Jeder Gedanke an das Skaten tat weh. Heute wollte er sich seiner Angst endlich stellen. Er ging langsam weiter in Richtung der großen Bahn. Die Sonne schien warm auf sein Gesicht. Trotzdem fröstelte er leicht. Er musste stark bleiben.

Türkçesi: Mike'ın elleri şiddetle titriyordu. Eski kaykayını taşıyordu. Park bugün çok kalabalıktı. Her yerde yüksek sesler duyuluyordu. Tekerlekler sert zeminde tıkırdıyordu. Kısa bir süre durdu ve derin bir nefes aldı. Korku hala kemiklerine kadar işlemişti. Geçen yıl korkunç bir olay olmuştu. Her şeyi değiştiren kazaydı. O zaman dizinden ağır yaralanmıştı. Doktorlar başlarda çok endişeliydi. Ancak fiziksel yara en kötüsü değildi. İçindeki ateşi kaybetmişti. Özgüveni de tamamen yerle bir olmuştu. O zamandan beri bu yerden uzak duruyordu. Kaykay yapma düşüncesi bile acı veriyordu. Bugün nihayet korkusuyla yüzleşmek istiyordu. Büyük piste doğru yavaşça yürümeye devam etti. Güneş yüzüne sıcak bir şekilde vuruyordu. Buna rağmen hafifçe ürperdi. Güçlü kalmalıydı.

Die anderen Skater waren unglaublich schnell. Sie wirkten auf ihn wie Götter. Alles sah bei ihnen so mühelos aus. Sie flogen elegant durch die warme Luft. Ihre Boards drehten sich wie magisch. Niemand schien auch nur ein bisschen Angst zu haben. Mike stand ganz still am Rand der großen Anlage. Er fühlte sich wie ein Feigling. Sein Herz schlug ihm bis zum Hals. Er umklammerte sein Skateboard mit beiden Händen. Andere Jugendliche fuhren lachend an ihm vorbei. Er wagte keinen einzigen Schritt nach vorn. Er stand nur da und beobachtete sie. Er fühlte sich fehl am Platz. Der Lärm der Rollen dröhnte in seinen Ohren. Er wollte auch wieder so frei sein. Er wollte fliegen wie die anderen. Aber seine Beine waren wie aus Blei. Er trat ungeschickt an den Rand. Dort wartete er auf den richtigen Moment.

Türkçesi: Diğer kaykaycılar inanılmaz derecede hızlıydı. Ona göre tekerlekli tanrılar gibiydiler. Onlarda her şey çok zahmetsiz görünüyordu. Sıcak havada zarifçe uçuyorlardı. Kaykayları sihirli gibi dönüyordu. Kimsenin zerre kadar korkusu yok gibiydi. Mike büyük tesisin kenarında öylece sessizce duruyordu. Kendini bir korkak gibi hissediyordu. Kalbi boğazında atıyordu. İki eliyle kaykayına sıkıca sarıldı. Diğer gençler gülerek yanından geçip gittiler. İleriye doğru tek bir adım bile atmaya cesaret edemedi. Sadece orada durup onları izledi. Kendini buraya ait hissetmiyordu. Tekerleklerin gürültüsü kulaklarında çınlıyordu. O da tekrar öyle özgür olmak istiyordu. Diğerleri gibi uçmak istiyordu. Fakat bacakları kurşun gibi ağırlaşmıştı. Beceriksizce kenara doğru yürüdü. Orada doğru anı bekledi.