🚌 Im Bus

Jonas stieg hastig in den Bus. Es war ein kühler Morgen. Er fuhr jeden Morgen zur Arbeit. Heute war es jedoch anders. Die Menschen standen dicht an dicht. Niemand sprach ein Wort. Jonas musste nach hinten gehen. Er schlängelte sich langsam durch die Menge. Der schmale Gang war fast blockiert. Es dauerte lange. Er musste sehr gut aufpassen. Sein Rucksack war schwer. Trotzdem ging er mutig weiter. Der Weg fühlte sich extrem schmal und eng an. Der Bus war wirklich ganz voll. Die Luft war warm. Er stand endlich in der letzten Reihe. Er holte tief Luft. Überraschenderweise fühlte er sich gar nicht schlecht. Er fühlte sich absolut nicht unwohl. Jonas mochte die Nähe der Menschen. Er blickte aus dem Fenster. Ein neuer Tag begann.

Türkçesi: Jonas aceleyle otobüse bindi. Serin bir sabahtı. Her sabah işe giderdi. Ancak bugün farklıydı. İnsanlar dip dibe duruyordu. Kimse tek kelime etmiyordu. Jonas arkaya gitmek zorundaydı. Kalabalığın arasından yavaşça kıvrılarak ilerledi. Dar koridor neredeyse tıkanmıştı. Uzun sürdü. Çok dikkat etmesi gerekiyordu. Sırt çantası ağırdı. Buna rağmen cesurca yürümeye devam etti. Yol son derece dar ve sıkışık hissettiriyordu. Otobüs gerçekten tamamen doluydu. Hava sıcaktı. Sonunda en arka sırada durdu. Derin bir nefes aldı. Şaşırtıcı bir şekilde hiç de kötü hissetmiyordu. Kendini kesinlikle rahatsız hissetmedi. Jonas insanların yakınlığını severdi. Pencereden dışarı baktı. Yeni bir gün başlıyordu.

Der Motor heulte plötzlich laut auf. Der Bus fuhr endlich los. Jonas sah müde nach draußen. Sie näherten sich einem alten Industriegebiet. Er sah eine verlassene Halle. Es war eine alte Garage. Ein rostiges Schild hing über der Tür. Sie waren dort oft als Kinder. Sie wollten an diesem Gebäude nur vorbeifahren. Der Verkehr war heute sehr dicht. Jonas machte sich Sorgen. Er hatte einen wichtigen Termin. Der Fahrer sprach plötzlich durch das Mikrofon. Er wirkte sehr ruhig. Er konnte allen Passagieren garantieren, dass sie ihr Ziel erreichen. Sie würden definitiv pünktlich sein. Niemand würde zu spät ankommen. Diese Worte beruhigten Jonas sehr. Das war fast wie eine sichere Garantie für einen guten Tag. Er entspannte seine Schultern. Die Fahrt ging sicher weiter. Das graue Wetter störte ihn nicht mehr. Er lächelte sanft.

Türkçesi: Motor aniden yüksek sesle kükredi. Otobüs sonunda hareket etti. Jonas yorgun bir şekilde dışarı baktı. Eski bir sanayi bölgesine yaklaştılar. Terk edilmiş bir salon gördü. Eski bir garajdı. Kapının üzerinde paslı bir tabela asılıydı. Çocukken sık sık oraya giderlerdi. Bu binanın sadece yanından geçip gitmek istediler. Bugün trafik çok yoğundu. Jonas endişeleniyordu. Önemli bir randevusu vardı. Şoför aniden mikrofondan konuştu. Çok sakin görünüyordu. Tüm yolculara hedeflerine ulaşacaklarını garanti edebilirdi. Kesinlikle dakik olacaklardı. Kimse geç varmayacaktı. Bu sözler Jonas'ı çok rahatlattı. Bu neredeyse iyi bir gün için güvenli bir garanti gibiydi. Omuzlarını gevşetti. Yolculuk güvenle devam etti. Gri hava artık onu rahatsız etmiyordu. Hafifçe gülümsedi.

Jonas schwitzte ein wenig. Es war warm im vollen Bus. Er zog seine leichte Jacke aus. Sie stammte aus der Garderobe seines Vaters. Er faltete sie sorgfältig zusammen. Dann legte er sie auf seinen Rucksack. Sein Blick wanderte wieder nach draußen. Er konnte die schöne Landschaft bewundern. Neben der Straße lag ein blühender Park. Es sah aus wie ein privater Garten. Die roten Rosen leuchteten hell. Die Farben waren wunderschön. Plötzlich gab der Fahrer mehr Gas. Der Motor brummte noch lauter. Er wollte die kleine Verspätung schnell wieder aufholen. Der Bus fuhr jetzt sehr schnell. Jonas hielt sich gut fest. Er beobachtete die Natur, während sie weiterfuhren. Die Bäume flogen an ihm vorbei. Es war fast wie in einem Traum. Die Welt draußen wirkte sehr friedlich.

Türkçesi: Jonas biraz terledi. Dolu otobüste hava sıcaktı. İnce ceketini çıkardı. Babasının gardırobundan geliyordu. Onu dikkatlice katladı. Sonra sırt çantasının üzerine koydu. Bakışları tekrar dışarı kaydı. Güzel manzarayı hayranlıkla izleyebiliyordu. Yolun kenarında çiçek açmış bir park vardı. Özel bir bahçe gibi görünüyordu. Kırmızı güller parlak bir şekilde parlıyordu. Renkler harikaydı. Aniden şoför daha fazla gaz verdi. Motor daha da yüksek sesle homurdandı. Küçük gecikmeyi çabucak telafi etmek istiyordu. Otobüs şimdi çok hızlı gidiyordu. Jonas sıkıca tutundu. Yola devam ederlerken doğayı izledi. Ağaçlar yanından uçup gidiyordu. Neredeyse bir rüya gibiydi. Dışarıdaki dünya çok huzurlu görünüyordu.