💼 Im Finanzamt

Das Finanzamt war groß und unglaublich grau. Clara saß jeden Tag an ihrem Schreibtisch. Die Wände hatten keine Farbe. Das Licht war kalt. In ihrem Herzen war Clara jedoch eine leidenschaftliche Frau. Sie war eine echte Künstlerin. Sie liebte bunte Farben. Sie liebte das Leben und die Freiheit. Aber dieser Job machte sie einfach unglücklich. Jeden Morgen wachte sie mit einem schweren Gefühl auf. Die Zahlen auf dem Papier tanzten vor ihren Augen. Sie fühlte sich wie in einem Gefängnis. Niemand im Büro kannte ihr Geheimnis. Niemand wusste von ihren Träumen. Die Tage vergingen sehr langsam. Clara starrte oft aus dem Fenster. Sie suchte nach Inspiration. Doch draußen war nur der graue Himmel. Sie wusste, dass sie etwas ändern musste.

Türkçesi: Vergi dairesi büyük ve inanılmaz derecede griydi. Clara her gün masasında oturuyordu. Duvarların rengi yoktu. Işık soğuktu. Ancak Clara'nın kalbinde tutkulu bir kadın yatıyordu. O gerçek bir sanatçıydı. Canlı renkleri seviyordu. Hayatı ve özgürlüğü seviyordu. Ama bu iş onu tek kelimeyle mutsuz ediyordu. Her sabah ağır bir hisle uyanıyordu. Kağıdın üzerindeki sayılar gözlerinin önünde dans ediyordu. Kendini bir hapishanedeymiş gibi hissediyordu. Ofisteki kimse onun sırrını bilmiyordu. Kimse onun hayallerini bilmiyordu. Günler çok yavaş geçiyordu. Clara sık sık pencereden dışarı bakardı. İlham arıyordu. Ama dışarıda sadece gri bir gökyüzü vardı. Bir şeyleri değiştirmesi gerektiğini biliyordu.

Ihr Chef, Herr Müller, war sehr streng. Er duldete keine Fehler. Jeden Morgen brachte er einen neuen Stapel Papiere. „Hier ist noch eine Akte für Sie“, sagte er immer. Seine Stimme war laut und unfreundlich. Clara nickte dann nur leise. Sie nahm die Papiere entgegen. Aber wenn der Chef nicht hinsah, tat sie etwas Verbotenes. Sie malte heimlich auf die Rückseite der Steuerformulare. Sie zeichnete keine Zahlen. Sie malte das Meer und die Küste. Sie benutzte blaue und grüne Stifte. Die Wellen auf dem Papier sahen so lebendig aus. Die Möwen schienen fast zu fliegen. Diese kleinen Zeichnungen waren ihre einzige Rettung. Sie gaben ihr Kraft für den langen Tag. Clara versteckte die Bilder schnell in einer Schublade. Der Chef durfte sie niemals finden.

Türkçesi: Patronu Bay Müller çok katıydı. Hatalara tahammülü yoktu. Her sabah yeni bir yığın kağıt getirirdi. Her zaman, "İşte sizin için bir dosya daha," derdi. Sesi yüksek ve kaba idi. Clara o zamanlar sadece sessizce başını sallardı. Kağıtları alırdı. Ama patron bakmadığında yasak bir şey yapardı. Vergi formlarının arkasına gizlice resim çizerdi. Sayı çizmiyordu. Denizi ve sahili çiziyordu. Mavi ve yeşil kalemler kullanıyordu. Kağıdın üzerindeki dalgalar o kadar canlı görünüyordu ki. Martılar adeta uçuyor gibiydi. Bu küçük çizimler onun tek kurtuluşuydu. Uzun bir gün için ona güç veriyorlardı. Clara resimleri hızla bir çekmeceye saklıyordu. Patron onları asla bulmamalıydı.

An einem regnerischen Dienstag passierte es. Clara schaute auf eine besonders langweilige Akte. Plötzlich fasste sie einen Entschluss. Es war eine sehr mutige Tat. Sie konnte so nicht mehr weiterleben. Sie traf endlich die Entscheidung für ihr eigenes Glück. Sie nahm ein leeres Blatt Papier. Ihre Hand zitterte ein wenig. Dann schrieb sie die Kündigung. Die Worte flossen schnell aus ihrem Stift. Sie fühlte sich stark und frei. Danach faltete sie das Papier sorgfältig. Sie steckte es in ein weißes Kuvert. Sie schrieb den Namen ihres Chefs auf den Umschlag. Ihr Herz schlug laut in ihrer Brust. Sie atmete tief durch. Der Moment war gekommen. Sie war bereit für ein neues Leben. Die Angst war verschwunden. Nur noch Hoffnung war da.

Türkçesi: Yağmurlu bir salı günü oldu. Clara özellikle sıkıcı bir dosyaya bakıyordu. Aniden bir karar verdi. Bu çok cesurca bir eylemdi. Artık böyle yaşayamazdı. Sonunda kendi mutluluğu için o kararı verdi. Boş bir kağıt parçası aldı. Eli biraz titriyordu. Sonra istifa dilekçesini yazdı. Kelimeler kaleminden hızla aktı. Kendini güçlü ve özgür hissetti. Daha sonra kağıdı dikkatlice katladı. Beyaz bir zarfın içine koydu. Patronunun adını zarfın üzerine yazdı. Kalbi göğsünde yüksek sesle atıyordu. Derin bir nefes aldı. O an gelmişti. Yeni bir hayat için hazırdı. Korku kaybolmuştu. Sadece umut vardı.