❄️ Im Sprachkurs

Maria saß am Fenster und starrte hinaus. Ihr Traum hing an einem seidenen Faden. Sie wollte als Architektin in Barcelona arbeiten. Das war ihr größter Wunsch. Doch die Zeit drängte sehr. Am Freitag war ihre wichtige Spanischprüfung. Wenn sie diese Prüfung nicht bestand, würde ihr Traum platzen. Ihr Visum würde bald ablaufen. Der Gedanke daran machte sie nervös. Sie hatte so hart für diese Chance gekämpft. Sie durfte jetzt nicht aufgeben. Jeder Tag war ein Kampf gegen die Uhr. Sie atmete tief durch. Sie musste sich auf ihre Ziele konzentrieren. Der Druck war enorm hoch. Trotzdem wollte sie unbedingt in Spanien bleiben.

Türkçesi: Maria pencere kenarında oturdu ve dışarı baktı. Hayali pamuk ipliğine bağlıydı. Barselona'da mimar olarak çalışmak istiyordu. Bu onun en büyük arzusuydu. Ancak zaman çok daralıyordu. Cuma günü önemli İspanyolca sınavı vardı. Eğer bu sınavı geçemezse hayali suya düşecekti. Vizesinin süresi yakında dolacaktı. Bunu düşünmek onu gergin yapıyordu. Bu şans için çok sıkı mücadele etmişti. Şimdi pes etmemeliydi. Her gün zamana karşı bir savaştı. Derin bir nefes aldı. Hedeflerine odaklanması gerekiyordu. Baskı muazzam derecede yüksekti. Yine de ne pahasına olursa olsun İspanya'da kalmak istiyordu.

Jeden Tag besuchte Maria ihren Sprachkurs in der Stadt. Dort saß sie stundenlang über ihren Heften. Sie kämpfte oft mit der komplizierten Grammatik. Die Regeln waren manchmal wirklich verwirrend. Sie verstand die Texte eigentlich gut. Doch das Sprechen war ihr größtes Problem. Sobald sie im Unterricht etwas sagen sollte, passierte es. Die Angst schnürte ihr plötzlich die Kehle zu. Kein einziges Wort kam dann aus ihrem Mund. Ihre Hände zitterten leicht. Die anderen Studenten sahen sie fragend an. Maria schämte sich sehr für ihr Schweigen. Sie fühlte sich in diesen Momenten furchtbar dumm. Sie wollte unbedingt sprechen, aber es ging einfach nicht.

Türkçesi: Maria her gün şehirdeki dil kursuna gidiyordu. Orada saatlerce defterlerinin başında oturuyordu. Sık sık karmaşık dilbilgisiyle mücadele ediyordu. Kurallar bazen gerçekten kafa karıştırıcıydı. Metinleri aslında iyi anlıyordu. Ancak konuşmak onun en büyük buydu. Sınıfta bir şey söylemesi gerektiği anda olan oluyordu. Korku aniden boğazını düğümlüyordu. O zaman ağzından tek bir kelime bile çıkmıyordu. Elleri hafifçe titriyordu. Diğer öğrenciler ona sorgulayan gözlerle bakıyordu. Maria suskunluğundan çok utanıyordu. Bu anlarda kendini korkunç derecede aptal hissediyordu. Ne pahasına olursa olsun konuşmak istiyordu ama bir türlü olmuyordu.

Nach einem besonders frustrierenden Tag lief Maria zum Strand. Sie setzte sich heimlich auf eine einsame Bank. Dort weinte sie leise vor sich hin. Sie fühlte sich völlig hilflos und allein. Das laute Rauschen der Wellen beruhigte sie ein wenig. Das Wasser schlug sanft gegen den hellen Sand. Es war der einzige Trost in ihrer tiefen Einsamkeit. Niemand in dieser großen Stadt kannte ihren Schmerz. Der kühle Wind wehte durch ihre dunklen Haare. Sie schaute auf das endlose Meer hinaus. Die Sonne ging langsam am Horizont unter. Maria wischte sich die salzigen Tränen aus dem Gesicht. Sie fühlte sich völlig erschöpft.

Türkçesi: Özellikle sinir bozucu bir günün ardından Maria sahile yürüdü. Gizlice ıssız bir banka oturdu. Orada sessizce kendi kendine ağladı. Kendini tamamen çaresiz ve yalnız hissediyordu. Dalgaların yüksek sesi onu biraz sakinleştirdi. Su, açık renkli kuma nazikçe çarpıyordu. Derin yalnızlığındaki tek teselli buydu. Bu büyük şehirde hiç kimse onun acısını bilmiyordu. Serin rüzgar koyu renk saçlarının arasından esiyordu. Uçsuz bucaksız denize doğru baktı. Güneş ufukta yavaşça batıyordu. Maria yüzündeki tuzlu gözyaşlarını sildi. Kendini tamamen tükenmiş hissediyordu.