🎻 Im Musikunterricht

Sophie stand vor der Tür der Musikschule. Heute war ihre erste Musikstunde. Sie wollte endlich ein Instrument lernen. In ihrer Hand hielt sie eine Geige. Das Instrument lag sicher in einem schwarzen Kasten. Sophies Herz schlug schnell. Sie war sehr nervös. Zuvor informierte sie sich im Internet über den Unterricht. Sie hatte sogar ein neues Tagebuch für ihre Notizen gekauft. Die Musik war für sie die schönste Sprache der Welt. Sie träumte oft von einer großen Zukunft. Vielleicht würde sie eine berühmte Geigerin werden. Sie atmete tief ein. Dann drückte sie die Türklinke nach unten. Der Flur roch nach altem Holz. Aus einem Zimmer hörte sie Klaviermusik. Sophie lächelte kurz. Sie war bereit für ihr neues Abenteuer.

Türkçesi: Sophie müzik okulunun kapısında duruyordu. Bugün onun ilk müzik dersiydi. Nihayet bir enstrüman öğrenmek istiyordu. Elinde bir keman tutuyordu. Enstrüman siyah bir kutunun içinde güvenle yatıyordu. Sophie'nin kalbi hızlı atıyordu. Çok gergindi. Öncesinde ders hakkında internetten bilgi edinmişti. Notları için yeni bir günlük bile satın almıştı. Müzik onun için dünyanın en güzel diliydi. Sık sık büyük bir geleceğin hayalini kuruyordu. Belki ünlü bir kemancı olacaktı. Derin bir nefes aldı. Sonra kapı kolunu aşağı bastırdı. Koridor eski ahşap kokuyordu. Bir odadan piyano müziği duydu. Sophie kısaca gülümsedi. Yeni macerası için hazırdı.

Im Raum wartete ihr neuer Lehrer. Er hieß Herr Weber und war ein älterer Herr. Er wirkte sehr nett. Dennoch sah er auch ein bisschen streng aus. Herr Weber zeigte Sophie das Instrument. Er erklärte ihr, wie man die Geige richtig halten muss. Sophie legte das Instrument unter ihr Kinn. Es fühlte sich sofort extrem unbequem an. Ihr rechter Arm schmerzte nach wenigen Minuten. Dann gab der Lehrer ihr den Bogen. Die richtige Bogenführung war sehr schwierig. Ihre Hand rutschte immer wieder ab. Herr Weber half ihr geduldig. Anfangs tat ihr der Rücken weh. Sie musste auf eine gerade Haltung achten. Das war anstrengender als gedacht. Sophie biss die Zähne zusammen. Sie wollte nicht aufgeben.

Türkçesi: Odada yeni öğretmeni bekliyordu. Adı Bay Weber'di ve yaşlı bir beydi. Oldukça kibar görünüyordu. Yine de biraz katı bir hali de vardı. Bay Weber Sophie'ye enstrümanı gösterdi. Ona kemanı doğru şekilde nasıl tutması gerektiğini açıkladı. Sophie enstrümanı çenesinin altına yerleştirdi. Anında son derece rahatsız hissettirdi. Sağ kolu birkaç dakika sonra ağrımaya başladı. Sonra öğretmen ona yayı verdi. Doğru yay tekniği (yay çekişi) çok zordu. Eli sürekli kayıyordu. Bay Weber ona sabırla yardım etti. Başlangıçta sırtı ağrıyordu. Dik bir duruşa dikkat etmesi gerekiyordu. Bu düşünülenden daha yorucuydu. Sophie dişlerini sıktı. Pes etmek istemiyordu.

Sophie setzte den Bogen auf die Saiten. Sie wollte ihren ersten Ton spielen. Sie zog den Bogen langsam nach unten. Das Geräusch war schrecklich. Es klang laut und extrem kratzig. Sophie wurde rot im Gesicht. Sie schämte sich sehr für diesen Lärm. Herr Weber lachte leise. Er sagte, das sei völlig normal. Jedes Instrument braucht am Anfang Zeit. Er bat sie um mehr Geduld. Sophie war trotzdem etwas frustriert. Diese liebevolle Ermutigung half ihr aber sehr. Sie versuchte es gleich noch einmal. Sie konnte einfach keinen sauberen Klang herausbekommen. Sie glaubte fast, ihr Instrument sei kaputt. Der Lehrer spielte ihr sanfte Töne vor. Das erforderte viel Feingefühl. Sophie sah ihm fasziniert zu. Sie wollte das auch können.

Türkçesi: Sophie yayı tellere yerleştirdi. İlk notasını (sesini) çalmak istiyordu. Yayı yavaşça aşağı çekti. Çıkan ses korkunçtu. Gürültülü ve son derece tırmalayıcı geliyordu. Sophie'nin yüzü kızardı. Bu gürültü için çok utandı. Bay Weber sessizce güldü. Bunun tamamen normal olduğunu söyledi. Her enstrümanın başlangıçta zamana ihtiyacı vardır. Ondan daha fazla sabır istedi. Sophie buna rağmen biraz hüsrana uğramıştı. Ama bu sevgi dolu cesaretlendirme ona çok yardımcı oldu. Hemen bir kez daha denedi. Sadece temiz bir ses çıkaramıyordu. Neredeyse enstrümanının bozuk olduğuna inandı. Öğretmen ona yumuşak notalar çaldı. Bu çok fazla hassasiyet gerektiriyordu. Sophie onu büyülenmiş bir şekilde izledi. O da bunu yapabilmek istiyordu.