🤠 Staub und Blei in Silver Creek

Jack ritt seit vier Tagen durch die endlose, staubige Wüste von Nevada. Sein Pferd war erschöpft, und seine metallische Wasserflasche war fast leer. Die unbarmherzige Sonne brannte auf seine Schultern. Vor ihm tauchte endlich die Silhouette von Silver Creek auf, einer kleinen, unscheinbaren Stadt, die mitten im Nirgendwo lag. Er hatte den Auftrag, den berüchtigten Banditen „Black Sam“ aufzuspüren, der vor zwei Wochen die Bank in der Nachbarstadt überfallen und dabei eine große Menge Gold gestohlen hatte. Als Jack die Hauptstraße der Stadt erreichte, bemerkte er sofort die angespannte Atmosphäre. Die staubigen Fenster der hölzernen Läden waren fest verriegelt, und kein Mensch war auf der Straße zu sehen. Nur der Wind heulte leise durch die Gassen. Jack stieg langsam ab, klopfte den Staub von seinem Mantel und band sein Pferd an den Pfosten vor dem Saloon. Er wusste, dass Sam hier sein musste.

Türkçesi: Jack dört gündür Nevada'nın uçsuz bucaksız, tozlu çölünde at sürüyordu. Atı bitkin düşmüştü ve metal su matarası neredeyse boştu. Acımasız güneş omuzlarını yakıyordu. Nihayet önünde, hiçliğin ortasında yer alan küçük, göze çarpmayan bir kasaba olan Silver Creek'in silüeti belirdi. İki hafta önce komşu kasabadaki bankayı soyan ve bu sırada büyük miktarda altın çalan ünlü haydut „Black Sam“in izini sürmekle görevlendirilmişti. Jack kasabanın ana caddesine ulaştığında, gergin atmosferi anında fark etti. Ahşap dükkanların tozlu pencereleri sıkıca sürgülenmişti ve sokakta tek bir insan bile görünmüyordu. Sadece rüzgar sokak aralarında usulca uğulduyordu. Jack yavaşça atından indi, paltosunun tozunu silkeledi ve atını salonun önündeki direğe bağladı. Sam'in burada olması gerektiğini biliyordu.

Die frischen Spuren seiner Hufe endeten direkt vor dem Stall am anderen Ende der verlassenen Stadt. Jack betrat den Saloon mit langsamen, berechnenden Schritten. Die alte Holztür quietschte laut in den rostigen Angeln, und für eine Sekunde verstummte das leise Murmeln im Raum. Das Licht drinnen war schummrig, da nur wenige Öllampen brannten, und der beißende Geruch von billigem Whiskey und abgestandenem Rauch lag in der Luft. An einem runden Tisch in der hintersten Ecke saß ein Mann mit einem breiten Hut, der sein Gesicht fast gänzlich verdeckte. Er hielt ein Glas in seiner rechten Hand. Jack erkannte ihn sofort an seiner breiten Statur. Es war Sam. „Suchst du nach Ärger, Fremder?“, fragte Sam mit einer rauen Stimme, ohne den Kopf zu heben. Er trank einen Schluck und stellte das Glas laut hörbar auf den hölzernen Tisch.

Türkçesi: Atının taze izleri, terk edilmiş kasabanın diğer ucundaki ahırın tam önünde bitiyordu. Jack yavaş ve hesaplı adımlarla salona girdi. Eski ahşap kapı paslı menteşelerinde yüksek sesle gıcırdadı ve bir saniyeliğine içerideki hafif mırıltı kesildi. Sadece birkaç gaz lambası yandığı için içerideki ışık loştu ve havada ucuz viski ile beklemiş dumanın genzi yakan kokusu vardı. En arka köşedeki yuvarlak bir masada, yüzünü neredeyse tamamen gizleyen geniş kenarlı bir şapka takan bir adam oturuyordu. Sağ elinde bir bardak tutuyordu. Jack onu geniş omuzlarından hemen tanıdı. Bu, Sam'di. Sam, başını hiç kaldırmadan pürüzlü bir sesle, „Bela mı arıyorsun, yabancı?“ diye sordu. Bir yudum aldı ve bardağı ahşap masanın üzerine duyulabilir bir şekilde geri koydu.