💎 Der verborgene Schatz von Konstantinopel

Der junge Archäologe Kerem erreichte Istanbul an einem heißen Junitag des Jahres 1925. Die salzige Luft des Bosporus wehte durch die Gassen, während er seinen schweren Koffer trug. Er hatte die letzten zwei Jahre damit verbracht, alte osmanische Manuskripte in den Archiven von Wien zu studieren. Ein spezielles Dokument hatte seine Aufmerksamkeit besonders erregt: Es beschrieb einen verborgenen Raum unter den Fundamenten einer alten Kirche, die im 15. Jahrhundert zerstört worden war. Kerem hatte nur wenig Geld, aber er besaß die offizielle Erlaubnis der Regierung, in einem bestimmten Bereich der historischen Stadt archäologische Erkundungen durchzuführen. Er traf sich in einem kleinen, verrauchten Teehaus im Stadtteil Sultanahmet mit seinem Mentor, Professor Yilmaz. Der alte Gelehrte blickte nachdenklich auf die Notizen. „Bist du dir sicher, dass diese Karte echt ist?“, fragte Yilmaz, während er seinen Tee langsam umrührte. „Die Fälscher sind geschickt geworden.“

Türkçesi: Genç arkeolog Kerem, 1925 yılının sıcak bir haziran gününde İstanbul'a ulaştı. Ağır valizini taşırken Boğaz'ın tuzlu havası sokaklarda esiyordu. Son iki yılını Viyana arşivlerindeki eski Osmanlı el yazmalarını inceleyerek geçirmişti. Özel bir belge dikkatini bilhassa çekmişti. Belge, 15. yüzyılda yıkılmış eski bir kilisenin temelleri altında yer alan gizli bir odayı tarif ediyordu. Kerem'in pek az parası vardı, ama tarihi şehrin belirli bir bölgesinde arkeolojik araştırmalar yapmak için hükümetin resmi iznine sahipti. Sultanahmet semtindeki küçük, dumanlı bir çayhanede mentoru Profesör Yılmaz ile buluştu. Yaşlı bilgin düşünceli bir şekilde notlara baktı. „Bu haritanın gerçek olduğundan emin misin?“, diye sordu Yılmaz, çayını yavaşça karıştırırken. „Sahtekârlar artık çok ustalaştı.“

„Die Details über die architektonischen Strukturen stimmen präzise mit den historischen Aufzeichnungen überein“, antwortete Kerem und lehnte sich über den Holztisch. „Wenn wir den Eingang finden, könnten wir einzigartige Artefakte entdecken, die seit über vierhundert Jahren niemand mehr gesehen hat.“ Der Professor nickte langsam. Am nächsten Morgen begannen sie ihre mühsame Arbeit. Sie mussten vorsichtig sein, um die Aufmerksamkeit der patrouillierenden Wachen nicht zu stark auf sich zu ziehen, da jeder Schatzfund sofort die dunklen Begehrlichkeiten von Händlern und illegalen Ausgräbern weckte. Kerem benutzte ein altes Vermessungsinstrument aus Messing, um die Tiefe der Bodenschichten sorgfältig zu messen. Nach Stunden der Suche fanden sie den versteckten Eingang hinter einer baufälligen Mauer in einem verwilderten Garten. Es war ein schmaler Tunnel, der steil nach unten in die Dunkelheit führte. Die aufsteigende Luft war unangenehm feucht und roch nach abgestandenem Staub.

Türkçesi: Kerem ahşap masaya doğru eğilerek, „Mimari yapılarla ilgili detaylar tarihi kayıtlarla birebir uyuşuyor,“ diye yanıtladı. „Eğer girişi bulursak, dört yüz yılı aşkın süredir kimsenin görmediği eşsiz eserler keşfedebiliriz.“ Profesör yavaşça başını salladı. Ertesi sabah zorlu çalışmalarına başladılar. Bulunacak her hazine tüccarların ve kaçak kazıcıların karanlık arzularını anında uyandıracağından, devriye gezen muhafızların dikkatini fazla çekmemek için dikkatli olmak zorundaydılar. Kerem, toprak katmanlarının derinliğini dikkatlice ölçmek için pirinçten yapılmış eski bir ölçüm aleti kullandı. Saatler süren arayışın ardından, bakımsız bir bahçedeki yıkılmaya yüz tutmuş bir duvarın arkasında gizli girişi buldular. Karanlığa doğru dik bir şekilde inen dar bir tüneldi bu. Yukarı yükselen hava rahatsız edici derecede nemliydi ve ağır bir bayat toz kokusu taşıyordu.