🌃 Das Echo der Neon-Stadt

Neo-Istanbul war eine Stadt, die niemals schlief. Überall in den engen Gassen hingen riesige Hologramm-Reklamen, die den Regen in ein schimmerndes Neon-Licht tauchten. Elias, ein ehemaliger Systemtechniker für die städtischen Energieversorger, lebte in einem kleinen Apartment im Sektor 4. Seine Arbeit bestand nun darin, defekte kybernetische Implantate von Bürgern zu reparieren, die sich die teuren offiziellen Kliniken nicht leisten konnten. Elias war kein Held, er wollte nur überleben. Sein eigenes kybernetisches Auge war ein Modell der älteren Generation und verursachte oft ein unangenehmes Summen in seinem Kopf. Doch er hatte keine Mittel, um es durch eine neuere Version zu ersetzen. Eines Abends klopfte eine junge Frau an seine Tür. Sie trug einen schwarzen Regenmantel und wirkte sichtlich nervös. „Sind Sie Elias? Man hat mir gesagt, dass Sie der Beste in diesem Viertel sind, wenn es um illegale Implantate geht.“ Elias sah sie skeptisch an. „Das kommt darauf an, was genau Sie brauchen. Ich repariere keine Kampf-Implantate.“ Die Frau namens Sora trat ein und schloss die Tür. Sie enthüllte ihren linken Arm.

Türkçesi: Neo-Istanbul asla uyumayan bir şehirdi. Dar sokakların her yerinde devasa hologram reklamlar asılıydı ve yağmuru parlayan neon ışığına dönüştürüyordu. Elias, eski bir sistem teknisyeni, 4. Sektörde küçük bir dairede yaşıyordu. Çalışması artık, pahalı resmi klinikleri karşılayamayan vatandaşların bozuk kibernetik implantlarını onarmaktı. Elias bir kahraman değildi, sadece hayatta kalmak istiyordu. Kendi kibernetik gözü eski nesil bir modeldi ve kafasında rahatsız edici bir vızıltıya neden oluyordu. Ama daha yeni bir versiyonla değiştirecek imkanı yoktu. Bir akşam genç bir kadının kapısını çaldı. Siyah bir yağmurluk giymiş ve belli belirsiz gergin görünüyordu. "Siz Elias mısınız? Bu mahalledeki en iyi kişi olduğunuzu söylediler, yasadışı implant konusunda." Elias ona şüpheyle baktı. "Ne Needinize bağlı, tam olarak neye ihtiyacınız var. Savaş implantları onarmıyorum." Sora adında kadın içeri girdi ve kapıyı kapattı. Sol kolunu gösterdi.

Er war komplett aus technischem Material gefertigt, doch die Verbindung zur Schulter war schwer beschädigt. „Ich brauche keinen Kampf. Ich brauche jemanden, der diesen Datenchip aus meinem Arm entfernt und ihn sicher in ein externes Laufwerk kopiert. Es sind Informationen darauf, die das Leben vieler Menschen verändern könnten.“ Elias erkannte den Chip sofort. Es war ein Prototyp der Firma Aethel-Tech, die in der Stadt die totale Kontrolle über die Kommunikationsdaten hatte. „Wenn ich das tue, wird Aethel-Tech mich finden. Das ist kein einfacher Reparaturjob, das ist Hochverrat.“ Sora legte ein Bündel Credits auf den Tisch. „Das reicht für Ihre Flucht aus dieser Stadt. Bitte, helfen Sie mir. Ich habe niemanden sonst.“ Elias seufzte. Er wusste, dass er eigentlich Nein sagen sollte, doch das Geld war zu verlockend, um das Angebot auszuschlagen. Er bereitete seine Werkzeuge vor. Die Operation war komplex. Er musste die Nervenbahnen von der metallischen Struktur trennen, ohne Soras Arm dauerhaft zu schädigen.

Türkçesi: Tamamen teknik malzemeden yapılmıştı ama omuza bağlantısı ciddi şekilde hasarlıydı. "Savaşa ihtiyacım yok. Bu veri çipini kolumdan çıkarıp güvenli bir şekilde harici bir sürücüye kopyalayacak birine ihtiyacım var. Üzerinde birçok insanın hayatını değiştirebilecek bilgiler var." Elias çipi hemen tanıdı. Aethel-Tech firmasının bir prototipiydi, bu şehirde iletişim verileri üzerinde tam kontrole sahip olan firma. "Bunu yaparsam, Aethel-Tech beni bulur. Bu basit bir onarım işi değil, bu vatan hainliği." Sora masaya bir demet kredi bıraktı. "Bu, bu şehirden kaçışınız için yeterli. Lütfen, bana yardım edin. Başka kimsem yok." Elias içini çekti. Aslında hayır demesi gerektiğini biliyordu ama para çok cazipti ve teklifi reddedemezdi. Araçlarını hazırladı. Operasyon karmaşıktı. Sora'nın koluna kalıcı hasar vermeden sinir yollarını metalik yapıdan ayırmalıydı.