🤠 Der Staub von Iron Ridge

Die Sonne stand hoch über Iron Ridge, als Elias den Saloon betrat. Der Staub der Prärie klebte an seinem Mantel, und seine Stiefel hinterließen Spuren auf dem öligen Holzboden. In der Stadt herrschte eine beklemmende Stille. Das einzige Geräusch war das Quietschen eines schwingenden Schildes vor dem Laden gegenüber. Elias war kein Mann vieler Worte. Er war ein Wanderer, der für Ordnung sorgte, wo das Gesetz längst aufgegeben hatte. Der Wirt hinter dem Tresen sah kaum auf. „Wir servieren hier keinen Ärger, Fremder“, murmelte er. „Ich suche keinen Ärger“, antwortete Elias knapp. „Ich suche einen Mann namens Silas. Er soll hier in der Gegend gesehen worden sein.“ Der Wirt hielt kurz inne, legte sein Tuch weg und sah Elias prüfend an. „Silas kontrolliert die Mine am Nordhang. Wenn du ihn suchst, wirst du ihn dort finden. Aber ich würde an deiner Stelle lieber den nächsten Zug nehmen.“ Iron Ridge war eine Stadt, die vom Bergbau lebte. Doch seit Silas die Kontrolle über den einzigen Zugang zum Berg übernommen hatte, war der Handel zusammengebrochen. Die Minenarbeiter lebten in Angst.

Türkçesi: Güneş, Iron Ridge'in üzerinden yüksekken Elias salona girdi. Ova tozu paltosuna yapışmıştı ve çizmeleri yağlı ahşap zeminde izler bırakmıştı. Şehirde bunaltıcı bir sessizlik hüküm sürüyordu. Tek ses, karşıdaki dükkânın önündeki sallanan tabelanın gıcırdamasıydı. Elias çok konuşan bir adam değildi. Hukukun çoktan pes ettiği yerlerde düzen sağlayan bir gezgindi. Tezgâhın arkasındaki mekanbaşı neredeyse başını bile kaldırmadı. "Burada sıkıntı çıkarmayız, yabancım," diye mırıldandı. "Sıkıntı aramıyorum," diye yanıtladı Elias kısa keserek. "Silas adında bir adam arıyorum. Bu civarda görülmüş olması gerekiyor." Mekanbaşı bir anlığına durdu, bezini bıraktı ve Elias'ı yoklayarak baktı. "Silas kuzey yamacındaki madeni kontrol ediyor. Onu arıyorsan orada bulursun. Ama ben olsam bir sonraki treni tercih ederdim." Iron Ridge, madencilikle yaşayan bir şehirdi. Ama Silas'ın dağın tek erişim yolunun kontrolünü ele almasından beri ticaret çökmüştü. Maden işçileri korku içinde yaşıyordu.

Elias wusste, dass er nicht nur einen Mann suchte, sondern ein ganzes System der Unterdrückung beenden musste. Er verließ den Saloon und machte sich auf den Weg zum Nordhang. Der Pfad war steil und steinig. Er erinnerte sich an die Gründe, warum er diese Arbeit gewählt hatte. Es war nicht für das Geld. Es war für die Gerechtigkeit, die er in jungen Jahren verloren hatte. Sein Vater war ein einfacher Farmer gewesen, dessen Land von korrupten Männern wie Silas gestohlen worden war. Als Elias die Mine erreichte, wurde er bereits erwartet. Drei Männer mit gezogenen Waffen standen vor dem Eingang. „Halt!“, rief einer von ihnen. „Hier gibt es nichts zu sehen. Umkehren oder wir sorgen dafür, dass du gar nicht mehr läufst.“ Elias blieb ruhig. Er hatte seine Hand an seinem Gürtel, wo sein Revolver in seinem Holster ruhte. „Ich will nur mit Silas sprechen“, sagte er ruhig. „Sagt ihm, dass ein alter Bekannter aus dem Süden gekommen ist.“ Die Männer tauschten einen Blick aus.

Türkçesi: Elias, sadece bir adam aramadığını, baskıya dayanan tüm bir sistemi sona erdirmesi gerektiğini biliyordu. Salondan çıkıp kuzey yamacına doğru yola koyuldu. Patika dik ve taşlıydı. Bu işi neden seçtiğini hatırladı. Para için değildi. Gençliğinde kaybettiği adalet içindi. Babası, toprakları Silas gibi yozlaşmış adamlar tarafından çalınmış sıradan bir çiftçiydi. Elias madene ulaştığında, zaten bekleniyordu. Silahlı üç adam girişin önünde bekliyordu. "Dur!" diye bağırdı biri. "Görülecek bir şey yok. Ya geri dönersin ya da yürüyemez hale getiririz seni." Elias sakin kaldı. Tabancasının kılıfta dinlendiği kemerine elini koymuştu. "Sadece Silas'la konuşmak istiyorum," dedi sakin bir sesle. "Ona güneyden eski bir tanıdığının geldiğini söyleyin." Adamar birbirine baktı.