Die Sonne stand hoch über Iron Ridge, als Elias den Saloon betrat. Der Staub der Prärie klebte an seinem Mantel, und seine Stiefel hinterließen Spuren auf dem öligen Holzboden. In der Stadt herrschte eine beklemmende Stille. Das einzige Geräusch war das Quietschen eines schwingenden Schildes vor dem Laden gegenüber. Elias war kein Mann vieler Worte. Er war ein Wanderer, der für Ordnung sorgte, wo das Gesetz längst aufgegeben hatte. Der Wirt hinter dem Tresen sah kaum auf. „Wir servieren hier keinen Ärger, Fremder“, murmelte er. „Ich suche keinen Ärger“, antwortete Elias knapp. „Ich suche…
Türkçesi: Güneş, Iron Ridge'in üzerinden yüksekken Elias salona girdi. Ova tozu paltosuna yapışmıştı ve çizmeleri yağlı ahşap zeminde izler bırakmıştı. Şehirde bunaltıcı bir sessizlik hüküm sürüyordu. Tek ses, karşıdaki dükkânın önündeki sallanan tabelanın gıcırdamasıydı. Elias çok konuşan bir adam değildi. Hukukun çoktan pes ettiği yerlerde düzen sağlayan bir gezgindi. Tezgâhın arkasındaki mekanbaşı neredeyse başını bile kaldırmadı. "Burada sıkıntı çıkarmayız, yabancım," diye mırıldandı. "Sıkıntı aramıyorum," diye yanıtladı Elias kısa keserek. "Silas adında bir adam arıyorum. Bu civarda görülmüş…
Yukarıdaki, hikayenin ilk sayfasıdır. Tamamı, seslendirmesi, kelime kartları ve testi uygulamada.