🎩 Große Erwartungen

Mein Name war Philip Pirrip, aber da ich als kleines Kind meinen Nachnamen nicht richtig aussprechen konnte, nannte ich mich selbst einfach Pip. Unter diesem Namen kannten mich schließlich alle Menschen in meiner Umgebung. Ich wuchs im Südosten Englands auf, in einer ziemlich düsteren Sumpflandschaft nahe dem Meer, wo der Wind oft kalt und unbarmherzig über die weiten Felder blies. Ich hatte meine Eltern nie kennengelernt, da sie beide sehr früh verstorben waren. Aus diesem Grund wurde ich von meiner älteren Schwester aufgezogen, die mit dem dörflichen Schmied, Joe Gargery, verheiratet war. Meine Schwester war eine strenge, oft unzufriedene Frau, die mich mit „harter Hand“ erzog, was bedeutete, dass ich oft ungerecht bestraft wurde. Joe hingegen war das genaue Gegenteil von ihr. Er war ein kräftiger, aber unendlich gutmütiger Mann, der wie ein treuer Freund für mich war. In der Schmiede fühlte ich mich sicher, obwohl unser alltägliches Leben sehr einfach und von harter Arbeit geprägt war. Wir teilten das Schicksal, unter dem schwierigen Temperament meiner Schwester zu leiden, was uns beide emotional noch enger zusammenschweißte.

Türkçesi: Büyük Beklentiler Adım Philip Pirrip'ti, ama küçük bir çocuken soyadımı düzgün söyleyemediğim için kendime sadece Pip derdim. Bu isimle çevremdeki herkes beni tanıyordu. Güneydoğu İngiltere'de, denize yakın oldukça kasvetli bir bataklık bölgesinde büyüdüm; burada rüzgâr çoğu zaman soğuk ve acımasızca geniş tarlaların üzerinden eserdi. Anne babamı hiç tanıyamamıştım çünkü ikisi de çok erken yaşta vefat etmişti. Bu yüzden beni ablam büyütmüştü; o, köyün demircisi Joe Gargery ile evliydi. Ablam sert, çoğu zaman memnuniyetsiz bir kadındı ve beni "sert el"le yetiştiriyordu, bu da çoğunlukla haksız yere cezalandırıldığım anlamına geliyordu. Joe ise onun tam tersiydi. Güçlü kuvvetli ama son derece iyi kalpli bir adamdı; benim için sadık bir arkadaş gibiydi. Demircide kendimi güvende hissederdim, çünkü günlük hayatımız çok basit ve zorlu bir işle doluydu. Ablamın zorlu huyları altında acı çekmek ortak kaderimizdi ve bu bizi daha da yakınlaştırmıştı.